گفت وگوی تفصیلی با پیاتزا؛ این مدال برای هواداران است/ هیچ تیمی در جهان چالش‌های ایران را نداردمی دانم که مردم برای تیم ملی والیبال دعا می کردند/ المپیک رویا و هدف ما است

سرمربی تیم ملی والیبال ایران با تشریح مسیر دو فصل حضور خود روی نیمکت این تیم، درباره مدال طلای بازی‌های آسیایی ناگویا، مسیر طی‌شده در لیگ ملت‌ها و قهرمانی آسیا، مشکلات آماده‌سازی، فشارهای ذهنی، ضرورت تغییر نگاه به شکست و پیروزی و دو مسیر پیش‌روی ایران برای رسیدن به بازی‌های المپیک لس‌آنجلس صحبت کرد.
 

به گزارش دپارتمان ارتباطات فدراسیون والیبال، روبرتو پیاتزا در گفت‌وگویی مفصل، ابتدا درباره مدال طلای بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: خوشحال هستم که توانستیم این مدال طلا را به دست بیاوریم، اما مهم‌تر از همه این مدال برای هواداران و بازیکنان است. من حمایت زیادی از طرف هواداران احساس کردم و باید از آنها تشکر کنم، زیرا حمایت از تیم ملی و همراهی با این اتفاق آسان نیست.
 
وی افزود: تا جایی که از روزنامه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و اخبار تلویزیون دنبال کردم، می‌دانم که مردم برای ما دعا می‌کنند، برای ما تلاش می‌کنند و واقعاً خودشان را نزدیک به تیم ملی می‌دانند. بنابراین اول از همه خوشحالم که این مدال طلا را به دست آوردیم، برای بازیکنان و برای هواداران، اما بیشتر از همه برای بازیکنان، نه برای خودم.

سرمربی تیم ملی ایران درباره شناخت بیشتر خود از جایگاه والیبال ایران پس از دو فصل حضور در این کشور گفت: اکنون که حدود یک سال و چهار ماه است مربی ایران هستم، شرایط را بهتر درک می‌کنم و بیشتر می‌دانم جایگاه والیبال در ایران کجا است. رویای من همیشه حضور در بازی‌های المپیک بوده است. ما تیمی هستیم که آرزو داریم در لس‌آنجلس باشیم و در بازی‌های المپیک حضور پیدا کنیم، اما نمی‌توانیم تمام زندگی فقط رویاپردازی کنیم. رویا باید یک هدف داشته باشد.
 
پیاتزا با بیان اینکه تفاوت بین رویا و هدف دقیقاً در زمان است، ادامه داد: وقتی می‌گویم می‌خواهم به آن برسم و می‌خواهم این هدف را محقق کنم، یعنی باید برای آن زمان تعیین کنم. من در حال پیر شدن هستم، بنابراین باید صادق باشم و می‌خواهم به این هدف برسیم. به همین دلیل انتخاب کردم مربی ایران باشم، چون احساس می‌کنم ایران استعدادهای فوق‌العاده‌ای دارد. ما همچنان مسیر و روند خودمان را ادامه می‌دهیم. در ابتدا با بازیکنانی کار کردیم که از نظر من می‌توانستند به روند پیشرفت تیم کمک کنند.
 
وی با مرور عملکرد تیم ملی در فصل گذشته لیگ ملت ها ۲۰۲۵، که مسابقات از برزیل آغاز شد، گفت: هفته اول لیگ ملت ها به برزیل رفتیم و سپس اوکراین را شکست دادیم. اوکراین در آن مسابقه بازیکن مهمی مانند پلوتنسکی را در اختیار نداشت. او کاپیتان تیم است، اما آنها بدون او بازی کردند و ما سه بر دو پیروز شدیم. این یک پیروزی فوق‌العاده بود.

وی ادامه داد: همزمان، در شروع مقابل برزیل شکست خوردیم. فصل گذشته حتی نمی‌توانستیم توپ را ببینیم و خیلی ساده سه بر صفر باختیم، اما در بازی دوم دو ست را بردیم. ست سوم و در مجموع بازی می‌توانست سه بر صفر، سه بر یک یا سه بر دو به سود ایران تمام شود. در نهایت سه بر دو مقابل آمریکا شکست خوردیم.

سرمربی تیم ملی ایران افزود: سپس مقابل اسلوونی سه بر دو شکست خوردیم و یک امتیاز گرفتیم. اسلوونی هم پاسور اصلی خود را در اختیار نداشت و تیم متفاوتی با پاسوری متفاوت بود. با این حال، در مجموع مقابل آمریکا و اسلوونی دو امتیاز گرفتیم و مقابل اوکراین پیروز شدیم.

پیاتزا هفته دوم را یکی از بهترین مقاطع فصل گذشته تیم ملی دانست و گفت: هفته دوم برای من بهترین هفته فصل بود. خیلی خوب شروع کردیم، صربستان را سه بر یک شکست دادیم و سپس آرژانتین را هم سه بر یک بردیم. آن یک بازی فوق‌العاده بود. سپس مقابل آلمان سه بر یک شکست خوردیم. آن بازی را دقیقاً به یاد دارم، چون در ست سوم از آنها جلو بودیم و حتی توپ برای کسب امتیاز داشتیم، اما آنها چند امتیاز گرفتند و به شرایط مناسب رسیدند. در آخرین بازی آن هفته هلند را شکست دادیم. این فصل مقابل هلند بازی نکرده بودیم و مقابل صربستان هم پیش از آن بازی نکرده بودیم و شرایط متفاوت بود.
 
پیاتزا در ادامه به هفته پایانی لیگ ملت‌ها اشاره کرد و گفت: در لهستان مقابل این تیم سه بر دو شکست خوردیم. بازی فوق‌العاده‌ای بود. سپس مقابل فرانسه شکست خوردیم و چین را شکست دادیم. در نهایت هم مقابل کوبا بازی کردیم و پیروز شدیم. همچنین بلغارستان را شکست دادیم. بلغارستان روز قبل از آن لهستان را در خانه شکست داده بود، بنابراین شرایط بسیار خوبی داشتند و از این بابت خوشحال بودند. ما بازی آخر را سه بر صفر بردیم.
 
وی افزود: این روندی بود که فصل گذشته طی کردیم. وقتی به تهران برگشتم، احساس می‌کردیم شبیه یک ستاره هستیم، اما واقعاً ستاره نبودیم. به بازیکنان گفتم باید بیشتر و بهتر کار کنیم، چون احساس می‌کنم باید هماهنگی و زمان‌بندی خودمان در زمین را بهتر کنیم، سطح والیبال‌مان را ارتقا دهیم و توانایی درک شرایط مختلف بازی را هم افزایش دهیم.

 
سرمربی تیم ملی ایران با اشاره به برنامه آماده‌سازی فصل گذشته اظهار داشت: این چیزی بود که باید از ماه قبل شروع می‌کردیم، اما فصل گذشته این امکان وجود نداشت. از رئیس فدراسیون خواستم زمانی برای برگزاری اردو در روسیه پیدا کند، مانند کاری که این فصل انجام دادیم، اما این امکان فراهم نشد. بنابراین به قطر رفتیم و یک بازی دوستانه مقابل تیمی نه‌چندان قدرتمند داشتیم. ما باید مقابل قدرتمندترین تیم‌ها بازی کنیم. اگر می‌خواهید پیشرفت کنید، باید مقابل تیم‌هایی بهتر از خودتان بازی کنید، نه تیم‌هایی که ضعیف‌تر از شما هستند.
 
پیاتزا سپس به مسابقات قهرمانی جهان اشاره کرد و گفت: در مسابقات قهرمانی جهان بازی اول را مقابل مصر باختیم و سپس دو بازی دیگر را بردیم و به مرحله بعد صعود کردیم. مقابل فیلیپین بازی کردیم که فکر می‌کنم همه آن مسابقه را به یاد دارند. سپس صربستان را شکست دادیم و به جمع هشت تیم نهایی رسیدیم.
 
وی درباره شکست در مرحله یک‌چهارم نهایی گفت: در مرحله یک‌چهارم نهایی یک بر صفر جلو بودیم و با یک توپ همه چیز را از دست دادیم. همان یک توپ باعث شد اعتماد به ‌نفس و توانایی‌مان را از دست بدهیم و دیگر باور نداشتیم رسیدن به نیمه‌نهایی ممکن باشد. این مربوط به فصل گذشته است و به همین دلیل حالا باید روی ذهنیت کار کنم. باید بتوانیم درک کنیم چرا فقط با یک توپ همه چیز را از دست می‌دهیم. من دوست دارم مطالعه کنم و یاد بگیرم و می‌خواهم بفهمم چرا ممکن است در یک توپ همه چیز را از دست بدهیم.

 سرمربی تیم ملی ایران درباره تغییرات فصل جدید گفت: امسال این بخش جدید بود که چند بازیکن جدید داشتیم، اما تعداد زیادی از بازیکنان فصل گذشته همچنان در تیم بودند. دوباره هفته اول در برزیل بودیم، اما روند متفاوت بود، چون این فصل نتوانستیم فصل را به شکل معمول شروع کنیم.
 
وی با اشاره به شرایط ناشی از جنگ تحمیلی و دشواری برگزاری اردوها و مسابقات دوستانه گفت: قرار بود برای بازی‌های دوستانه در ترکیه همدیگر را ملاقات کنیم، اما به دلیل جنگ تحمیلی این امکان وجود نداشت. وقتی وزیر ورزش را در دفتر رئیس فدراسیون ملاقات کردم، لبخند می‌زدم، چون رئیس قبلی فدراسیون درباره تغییرات بازیکنان از من سؤال می‌کرد و می‌پرسید چرا مدام بازیکنان را تغییر می‌دهی؟!
 
پیاتزا با لحنی صریح ادامه داد: من دیوانه نیستم. بازیکن را تغییر می‌دهم چون می‌خواهم شرایط را تغییر دهم و تیم را بهتر کنم. تیم‌های دیگر همیشه بازی دوستانه دارند و بازی‌های دوستانه زیادی برگزار می‌کنند، اما ما نتوانستیم بازی دوستانه داشته باشیم، چون فرصتی وجود نداشت و شرایط سخت بود.
 
وی افزود: در آن دوره زمستانی، از اواخر دسامبر تا پایان ژانویه، نتوانستم با تیم ارتباط برقرار کنم، چون در ایران اتفاقاتی افتاده بود. وقتی با مربیان دیگر صحبت می‌کردم تا برای بازی دوستانه توافق کنیم و نزدیک محل اردو باشیم، روزبه‌روز به من می‌گفتند دیگر نمی‌توانیم صبر کنیم. من واقعاً نمی‌توانستم صحبت کنم، بنابراین گفتم بروید و ادامه دهید. آنها منتظر بودند و ما زمان را از دست می‌دادیم.

 

سرمربی تیم ملی ایران درباره تغییر رویکرد ذهنی بازیکنان اظهار داشت: بازیکنان می‌دانند که باید عادت‌هایمان را تغییر دهیم. باید باور کنیم که این کار ممکن است. همچنین باید به یکدیگر اعتماد کنیم و بهانه‌تراشی نکنیم، چون خیلی وقت‌ها برای هیچ چیز بهانه می‌آوریم. فکر می‎‌کنم خیلی بهتر است بگوییم «اشتباه کردم».
 
پیاتزا درباره نخستین بازی رسمی امسال مقابل برزیل گفت: تصمیم در برزیل متفاوت بود. مقابل برزیل بازی کردیم و در بازی اول خیلی جنگیدیم و تلاش کردیم. به نظر من بازی باید دو بر دو می‌شد، اما سه بر یک باختیم.
 
وی با اشاره به دیدار با بلغارستان عنوان کرد: سپس بازی دوم مقابل بلغارستان بود. بلغارستان در بازی اول مقابل بلژیک شکست خورده بود و هنوز شرایط فصل گذشته را داشت. در این مقطع، بلغارستان از ما جلوتر است. آینده را نمی‌دانم اما در حال حاضر از ما بهتر است. سپس آرژانتین را سه بر صفر شکست دادیم و بازی خوبی بود.

 
سرمربی تیم ملی ایران دیدار با بلژیک را نمونه‌ای از یکی از مشکلات ذهنی تیم دانست و گفت: بازی مقابل بلژیک دقیقاً تصویری از دیدگاه من در این فصل در ایران بود. من چهره بازیکنان را دیدم. در ابتدا فکر می‌کردند بلژیک ضعیف است و می‌توانیم به‌راحتی آنها را شکست دهیم، چون آرژانتین و بلغارستان نیستند. قبل از شروع بازی، بازیکنان فکر می‌کردند که می‌توانند به‌راحتی پیروز شوند. من چهره آنها را دیدم و به همین دلیل با یکی از اعضای کادر صحبت کردم. او گفت بازیکنان احساس خوبی ندارند.
 
پیاتزا افزود: من همیشه سعی می‌کنم بهترین کارم را انجام دهم. ما سه بر دو پیروز شدیم، اما بازیکنان دقیقاً همان لحظه را به یاد دارند، همان‌طور که من آن روز را به یاد دارم. ما شش خطای سرویس داشتیم. شاید بعضی‌ها فکر کنند اگر خودشان مربی بودند، مطمئناً بازیکنان این اشتباه‌هات را نمی‌کردند. برای من مشکلی نیست. هر کسی می‌تواند مربی باشد و هر کسی می‌تواند مسئولیت قبول کند، اما این بخشی از تاریخ ما بود.
 
پیاتزا درباره هفته دوم لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ گفت: به فرانسه رفتیم و مقابل فرانسه سه بر دو شکست خوردیم. یک بازی فوق‌العاده انجام دادیم. اولین مچ‌پوینت برای ما بود و واقعاً بازی فوق‌العاده‌ای بود. فرانسه در رده‌بندی جهانی در رتبه بالایی قرار دارد. بازی دوم مقابل آمریکا بود. آمریکا این فصل با تمام بازیکنانش آمده بود و همه آماده بودند. آنها در نهایت به مقام دوم جهان رسیدند. اگر درست به یاد داشته باشم، کریستینسن و اندرسون هم در تیم بودند. آنها فصل گذشته با تیم نبودند. من درباره دو بازیکن بزرگ و سطح بالا صحبت می‌کنم؛ بازیکنانی که در طول سال در لیگ‌های مختلف بازی می‌کنند و در کشورهای مختلف قهرمان می‌شوند.

 
سرمربی تیم ملی ایران سپس درباره دیدار با ژاپن خاطرنشان کرد: یک بار دیگر ذهنیت این بود که سه بر صفر می‌بازیم، در حالی که ژاپن هم تیم کاملی بود. اعضای کادر من بسیار کار می‌کنند. آنها در یک لحظه گفتند باید چیزی را تغییر دهیم، وگرنه شرایط خیلی سخت می‌شود، چون ژاپنی‌ها به‌راحتی شرایط را کنترل و می‌توانند بازی را مدیریت کنند. تصمیم گرفتیم با سه بازیکن قدرتی بازی کنیم، نه با یک بازیکن پشت‌خط‌زن طبق روال معمول. فکر می‌کنم آن بازی هم فوق‌العاده بود. مقابل قدرتمندترین تیم جهان بازی کردیم و فاصله زیادی با آنها نداشتیم.

 
وی با تأکید بر تفاوت فنی و ذهنی اظهار داشت: به نظر می‌رسید فاصله زیادی نداریم، اما از نظر ذهنی فاصله بسیار زیادی داشتیم. در آخرین بازی هم کوبا را شکست دادیم. با وجود مصدومیت مدافع میانی که شرایط را بسیار سخت کرد. حالا آن بازیکن در حال بهبودی است و شرایط خوب است.
 
سرمربی تیم ملی ایران در ادامه درباره هفته پایانی لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ و فشار شبکه‌های اجتماعی عنوان کرد: در هفته آخر در صربستان بودیم و بازیکنان فشار زیادی از شبکه‌های اجتماعی دریافت می‌کردند. شبکه‌های اجتماعی چیزی است که یک فرد بدون نام می‌تواند در آن هر چیزی بگوید و ما باید همه چیز را بپذیریم. اما از طرف دیگر تصمیم گرفتیم شبکه‌های اجتماعی را کنار بگذاریم. چرا باید تحت تأثیر شبکه‌های اجتماعی زندگی کنیم؟ ما باید زندگی‌مان را در زمین مسابقه بازی کنیم.
 
پیاتزا درباره مسابقات آن هفته گفت: بازی اول مقابل اوکراین با حضور پلوتنسکی بود. این بازی را باختیم و سه بر یک شکست خوردیم. سپس مقابل آلمان بازی کردیم و سه بر دو پیروز شدیم. بازی فوق‌العاده‌ای بود. به نظر من می‌توانستیم بهتر بازی کنیم، اما پیروز شدیم. مقابل اسلوونی سه بر صفر شکست خوردیم، اما نتایج ست‌ها ۲۶ بر ۲۴ و ۲۵ بر ۲۳ بود؛ یعنی فاصله بسیار کمی داشتیم، اما همان‌طور که قبلاً گفتم، از نظر ذهنی فاصله زیادی داشتیم.
 
پیاتزا درباره دیدار با ترکیه تصریح کرد: آخرین بازی مقابل ترکیه بود که شرایطی مشابه بازی بلژیک در هفته اول را داشت. ست اول را به‌راحتی بردیم و بعد در امتیاز دو بر دو، پشت‌خط‌زن ما بعد از یک رالی طولانی از زمین خارج شد. آن بازی برای من واقعاً بازی بدی بود و به همین دلیل مدت زیادی با بازیکنان صحبت کردم.

 
سرمربی تیم ملی ایران با اشاره به ادامه فصل تیم ملی گفت: سپس دوباره متوقف شدیم و بخش دوم فصل فوق‌العاده بود. شاید بازیکنان بیشتر از قبل متعهد شده بودند. بازیکنان فهمیدند که باید چیزی بیشتر از قبل باشند.
 
پیاتزا درباره مسابقات قهرمانی آسیا خاطرنشان کرد: در مسابقات قهرمانی آسیا بازی کردیم و به نظر من در سطح خوبی بودیم. بازی‌هایی را بردیم که باید می‌بردیم و در فینال مقابل ژاپن بازی کردیم. یک بار دیگر فاصله زیادی نداشتیم. ست دوم ۲۶ بر ۲۴ بود، ست اول هم تا امتیاز ۲۱ پیش رفتیم و ست سوم هم نزدیک بود. ناراحتی من این است که در تمام ست‌ها واقعاً نزدیک بودیم. ۱۹ بر ۱۹ و ۲۱ بر ۲۰ به سود ما بود و حتی می‌توانستیم ۲۰ بر ۱۹ جلو بیفتیم. در ست دیگر هم نزدیک بودیم. اما در پایان آنها همیشه می‌توانستند یک بازیکن پیدا کنند که یک امتیاز بیشتر از ما بگیرد. این تجربه است، تعهد است و استعداد هم هست. آنها بازیکنان سطح بالایی هستند.
 
وی با اشاره به نقش ایشیکاوا در فینال افزود: ایشیکاوا در آن بازی مدت زیادی طبق پیش بینی ما بازی کرد، اما در پایان ست اول توانست امتیاز مستقیم سرویس بگیرد. در پایان بازی، وقتی آنها به امتیاز نیاز داشتند، ما ۲۴ بر ۲۳ جلو بودیم. در توپ اول دفاع روی تور داشتیم، اما آنها یک پوشش فوق‌العاده انجام دادند و در توپ دوم امتیاز بعدی را گرفتند و ۲۵ بر ۲۳ شدند. اینجا دیگر بهانه‌ای نداریم. این دقیقاً همان چیزی است که در مسیر این فصل انجام دادیم.
 
پیاتزا درباره حضور تیم ملی در بازی‌های آسیایی ناگویا عنوان کرد: دوباره بازی‌های آسیایی را داشتیم که طبیعتاً فشار زیادی روی تیم بود. بازیکنان باید پیروز می‌شدند. صحبت‌هایی مطرح بود که اگر شکست می‌خوردیم، مربی تغییر می‌کرد. من مثل قبل اینجا هستم و مثل قبل کارم را انجام می‌دهم. شاید کسی من را دوست نداشته باشد، اما مهم نیست. من سعی می‌کنم همان‌طور که فصل گذشته گفتم، والیبال را برای بازیکنان ترجمه کنم، چون گاهی آنها واقعاً نمی‌توانند شرایطی را که ممکن است در بازی اتفاق بیفتد به‌خوبی درک کنند. اگر بتوانید آن شرایط را تشخیص دهید، می‌توانید یک امتیاز بگیرید.

 
سرمربی تیم ملی ایران درباره آینده والیبال ایران گفت: حالا پایان فصل دوم است. درباره آینده باید بنشینیم و بفهمیم چه می‌خواهیم انجام دهیم، چون احساس می‌کنم همان مسیر قبلی را طی می‌کنیم و در ۲۰ سال گذشته اتفاقی نیفتاده است؛ هیچ اتفاقی. ما قبلاً درباره نسل طلایی صحبت کرده‌ایم. می‌توانید آن را نسل طلایی بنامید، برای من مهم نیست. من توضیح می‌دهم چرا از نظر من این شرایط متفاوت است.
پیاتزا ادامه داد: باید ایتالیا را مثال بزنیم و حالا باید لهستان را مثال بزنیم که تقریباً در هر تورنمنتی همیشه قهرمان می‌شود. من می‌دانم آن نسل، نسلی بود که قدرت والیبال ایران را به جهان نشان داد و این یک مسیر است، اما مسیر دیگر، مسیر داخل زمین و مسیر بازی است. باید بتوانیم هر روز کمی بهتر بازی کنیم. برای من قدم اصلی این است که تمرین را مثل مسابقه انجام دهیم و در حال حاضر قادر به انجام این کار نیستیم. با بازیکنان، مربیان و برخی دیگر از مربیان صحبت می‌کنم و می‌دانم که حمایت وجود دارد، اما باید بتوانیم این ذهنیت را تغییر دهیم.
 
سرمربی تیم ملی ایران درباره ضرورت تصمیم‌گیری برای آینده خاطرنشان کرد: برای آینده باید تصمیم بگیریم. باید بنشینیم و درباره آینده صحبت کنیم. واقعاً باید چیزی را تغییر دهیم، در غیر این صورت رسیدن به هدف در لس‌آنجلس با این شرایط امکان‌پذیر نیست.
 
پیاتزا در ادامه خطاب به مردم و هواداران گفت: پیام من برای مردم و هواداران همیشه برای من پیام خاصی است، چون همیشه برای آنها سلامتی و صلح آرزو می‌کنم. ما به صلح در جهان نیاز داریم و به چیز دیگری نیاز نداریم. صلح!
 
وی ادامه داد: این جهان فوق‌العاده است. من زیاد سفر می‌کنم و عاشق سفر کردن هستم، اما می‌دانم که برای کشور شما سفر کردن چندان آسان نیست. اگر همه کشورها در صلح زندگی کنند، هیچ مشکلی وجود ندارد. می‌توانیم مرزها را باز کنیم و مشکلی وجود نخواهد داشت. این نظر شخصی من است. من آدمی نیستم که زیاد دعا کند، اصلاً، اما همیشه مثبت فکر می‌کنم و امیدوارم که دیر یا زود به این هدف برسید، برای مردم و برای کشور، برای همه.
 
پیاتزا درباره مسیر صعود به بازی‌های المپیک لس‌آنجلس گفت: از من درباره برنامه لس‌آنجلس پرسیدید. سه مسیر وجود دارد. اولین مسیر مسابقات قهرمانی آسیا بود و ما به مقام دوم رسیدیم. فاصله زیاد نبود، اما خیلی هم نزدیک نبود. لازم نیست توضیح بدهم. ما واقعاً خوب بازی کردیم، اما کافی نبود. مسیر دوم مسابقات قهرمانی جهان است. در فصل بعدی باید در بین سه تیم برتر مسابقات قهرمانی جهان قرار بگیریم. آیا این غیرممکن است؟ نه. فصل گذشته با رویکردی متفاوت کار کردیم و این فصل خیلی به رسیدن به فینال نزدیک بودیم. واقعاً نزدیک بودیم، یا شاید واقعاً دور بودیم. بستگی دارد از چه زاویه‌ای شرایط را نگاه کنید.

 
وی مسیر سوم را رده‌بندی جهانی دانست و ادامه داد: آخرین مسیر، رنکینگ است. باید بر اساس رده‌بندی بررسی کنیم. فنلاند در این فصل نمونه خوبی است. فنلاند در رتبه بیست‌ویکم جهان بود، اما این فصل در لیگ طلایی عملکرد خوبی داشت و سپس در مسابقات قهرمانی اروپا امتیازات زیادی به دست آورد و حالا در رتبه دهم جهان است. پس این کار ممکن است. اما به این دلیل بود که آنها بدون بهانه با بازیکنانی که کار فوق‌العاده‌ای انجام دادند کاملاً روی هدف خود متمرکز بودند. واقعاً کار فوق‌العاده‌ای کردند و حالا در رتبه دهم جهان هستند. فصل بعد ممکن است در لیگ ملت‌ها با آنها روبه‌رو شویم. وقتی قرعه‌کشی انجام شود، خواهیم فهمید.
 
وی درباره دو مسیر باقی‌مانده تصریح کرد: حالا مسابقات قهرمانی جهان و مسیر دیگر، رنکینگ است. از طریق رده‌بندی باید عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته باشیم و فصل آینده عملکرد فوق‌العاده‌ای در لیگ ملت‌ها داشته باشیم. باید یک مسابقات قهرمانی جهان فوق‌العاده داشته باشیم و قبل از لس‌آنجلس نیز یک عملکرد فوق‌العاده دیگر در لیگ ملت‌ها ارائه کنیم.
 
پیاتزا با لبخند درباره دشواری این مسیر گفت: آسان است؟ قطعاً نه. اما باید تلاش کنیم. باید کار کنیم. همه باید کار کنند. باید اهداف و برنامه‌های مشخصی داشته باشیم و اهداف شخصی برای تیم تعریف کنیم.