مروژ؛ یک ایرانی موفق در المپیک

شرکت مروژ با عنوان پوشاک ورزشی مجید با فعالیت گسترده در المپیک یکی از موفق ترین کمپانی های حاضر در این بازی ها بود.
به گزارش روابط عمومی فدراسیون والیبال، به نقل از سایت اقتصاد ورزش المپیک ریو برای ایران و ایرانی ها همراه با لحظات و خاطرات و اتفاقات خوب و بد و زشت و زیبا بود. از انتظاراتی که برآورده نشد تا انتظاراتی که ایجاد شد. از قهرمانانی که شکست خوردند تا آنهایی که غیر از خودشان کسی به آنها اعتقاد نداشت ولی بهترین نتایج را گرفتند. از داوری که در لیگ ایران همه علیهش اعتراض می کنند و فینال المپیک را سوت می زند تا دختری که چند ترین را با هم برایمان به ارمغان آورد. اولین و جوانترین المپین مدالیست تاریخ ورزش ایران. از پزشک ایرانی فدراسیون جهانی کشتی تا ایرانی هایی که برای کشورهای دیگر مدال کسب کردند.
همه و همه، متن ها و حاشیه ها و کسب هشت مدال و عدم کسب چند مدال دیگر، تمام داشته ایران در المپیک نبود. یکی از اتفاقات خوب ایران در المپیک که برای اولین بار در تاریخ المپیک و صنعت ورزش ایران به وقوع پیوست و متأسفانه توجه چندانی به آن نشد، حضور یکی از برندهای تولید پوشاک ورزشی ایرانی بر تن المپین های سایر کشورهای دنیا و در دهکده المپیک بود. شرکت تولید کننده پوشاک ورزشی مروژ.
شرکت مروژ که پیشتر با عنوان پوشاک ورزشی مجید شناخته می شد، در سال ۱۹۸۷ توسط مجید ساعدی فر، فیزیوتراپ پیشین تیم ملی فوتبال،با تولید توپ فوتبال در ایران آغاز به کار کرد. پس از اندکی با هدف تولید و تهیه پوشاک ورزشی با بالاترین کیفیت در ایران فعالیت های خود را گسترش بخشید و با بکارگیری پیشرفته ترین ماشین آلات و دستگاه ها جهت طراحی و دوخت البسه ورزشی در کوتاهترین زمان ممکن جایگاه خود را در رقابت میان برندهای مطرح دنیا در بازار ایران بدست آورد. شرکت مروژ تأمین کننده البسه بیش از ۲۵ کشور دنیا در رشته کشتی می باشد. تیم ملی والیبال ایران، باشگاه های فوتبال ایران، تیم ملی قایقرانی ایران ، تیم های قدرتمندی در رشته های تیراندازی ، کشتی ، والیبال و بسکتبال از مشتریان داخلی و پرشمار این برند می باشند.
شرکت مروژ با یک استراتژی بازاریابی مناسب، حضور مثبت و پرثمری در المپیک داشت. در حالیکه بیش از نود درصد بازار پوشاک ورزشی دنیا در اختیار شرکت های نایک، آدیداس، پوما و آندرآرمور است، هنوز گوشه بازارهایی را می توان یافت کرد که شرکت های هوشمند اقدام به نفوذ در آنها کرده اند و این گوشه بازار را از دست غولهای صنعت پوشاک ورزشی دنیا خارج کرده اند. از این شرکت ها و این گوشه بازارها می توان به حضور شرکتی مثل یونکس در دنیای بدمنیتون و یا شرکت باترفلای در ورزش تنیس روی میز اشاره کرد. همچنین شرکت هایی نظیر ویلسون و هِد، که تمام توجه و تمرکز خود را بر ورزش تنیس گذاشته اند و شرکتی به نام آسیکس که والیبال را به عنوان نقطه تمرکز خود انتخاب کرده است. در میان این گوشه بازارها، کشتی یکی از رشته هایی است که ایرانی ها بدان علاقه وافری داشته و آن را می بینند. همچنین حضور رییس جدید و تغییر رویکرد بازاریابی، برندسازی و جذب مخاطب در اتحادیه جهانی کشتی، نگاه ها را نسبت به این ورزش متفاوت کرده است. مروژ، این گوشه بازار را به خوبی پیدا کرد و اقدام به همکاری با تیم های ملی کشتی حاضر در بازی های المپیک کرد. و شاهد بودیم که اکثر تیم های شرکت کننده و کشتی گیران حاضر در این رویداد از دوبنده های تولید شده این شرکت استفاده می کردند و باعث خوشحالی و افتخار بود که یک برند ایرانی در سالهایی که تولید ملی و اقتصاد مقاومتی مرکز توجه مسئولین و دولتمردان است در رویداد بزرگی چون المپیک خود را به نمایش گذاشته بود و در سراسر جهان دیده میشد.
لباس های طراحی شده مروژ، از نظر ظاهری زیبا و شکیل و بااصالت بودند و از طرح ها و رنگ های جدید بهره می گرفتند که این کار، خود بر جذابیت بصری دیدارهای کشتی اضافه کرده بود و از نظر جنس نیز حتما قابلیت های خوبی در محصولات این شرکت وجود داشته است که توانسته توجه فدراسیون های کشتی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دنیا را به خود جلب کند.
به هر روی، مروژ یکی از موفق های ایران در جشن المپیک ۲۰۱۶ بود و امید میرود بتواند راه های موفقیت را برای خود هموار کند و در آینده ای نزدیک، تنه به تنه غولهای بزرگ صنعت پوشاک ورزشی بزند. یکی از عوامل توسعه ورزش در یک کشور، توسعه صنایع پشتیبان ورزش هستند و صنعت تولید البسه و تجهیزات ورزشی یکی از این صنایع است. ما برای توسعه ورزش نیازمند داشتن شرکت ها و سازمان های چندملیتی و بین المللی هستیم و مروژ نوید وجود چنین سازمانهایی خواهد بود و در آینده امید میرود که با توجه به توجه بیش از گذشته به تولید داخل و استفاده از منابع داخلی، راه اندازی و حضور گسترده برندهای مختلف صنعت تولیدی و پشتیبانی ورزش را شاهد باشیم و البته چقدر خوب که مسئولین سازمان های ورزشی داخلی نظیر کمیته ملی المپیک نیز به جای عقد قرارداد با شرکت های چینی ، به سراغ شرکت های ایرانی روند تا آنها هم به جای تبلیغ و کمک به توسعه برند یک شرکت چینی، به تولیدات داخلی کمک کرده و آنها را در جهان مورد توجه قرار دهند.