ایران 1- روسیه 3؛ خداحافظی با اوفا در شب جدال سخت مقابل میزبان
تیم ملی ایران با وجود یک نمایش خوب برابر تیم روسیه میزبان شکست خورد.
به گزارش روابط عمومی فدراسیون والیبال، تیم ملی والیبال ایران در آخرین دیدار هفته سوم خود برابر روسیه میزبان قرار گرفت و با وجود ارائه یک نمایش خوب و نزدیک برابر میزبان خود شکست خورد.نزدیک به 6 هزار نفر از تماشاگران روسی از این دیدار در اوفا آرنا دیدن کردند که 100 ایرانی هم میان آنها دیده می شد و یک صدا در طول بازی ایران را تشویق می کردند.
روسیه با همان ترکیب اصلی که مقابل برزیل به میدان رفت بازی را آغاز کرد اما ایران 4 تغییر نسبت به بازی روز گذشته خود داشت.
دفاع بلند قامت روسیه و حملات بازیکنان این تیم از ارتفاع بالا تمام تیم های رقیب را با مشکل رو به رو کرده بود. دیمیتری موزرسکی 217 سانتی متری در کنار کنستانتین باکن و ایلیا ولاسوف سد بلندی تشکیل داده اند که دفاع و حمله را برای هر تیمی سخت می کند.
ملی پوشان ایرانی در ست اول با چالش بزرگی در این باره رو به رو بودند اما استفاده از سرویس های با ریسک بالا دفاع آخر زمین و در نهایت حمله روس ها را با مشکلاتی جدی رو به رو کرد به طوریکه در همان ست اول شاگردان ایگور کولاکویچ ضمن جبران امتیازات از دست داده موفق شدند در همان امتیازات با دو دفاع پی در پی و یک امیتاز سرویس برنده رالی حساس ست اول شوند.
روس ها با استفاده از فیزیک منحصر به فرد خود توپ های مرده را تبدیل به امتیاز می کردند و تغییر مکرر تاکتیک در ایران راه جدیدی را برای مقابله با حملات از بالا و دفاع های مستحکم پیدا می کرد. این چالش دو تیم دلیلی شد تا بازی بسیار پا به پا و نزدیک پیش رود.
3 ست ابتدایی بازی با امتیازات 28 بر 30، 25 بر 23 و 27 بر 25 به اتمام رسید و این مساله تایید می کند برنده بازی تا آخرین امتیازات بازی مشخص نبود و تک اتفاقات بود که برنده یک ست را مشخص می کرد. ایران در ست چهارم و پایانی مسابقه با نتیجه 25 بر 21 شکست خورد تا بازنده این دیدار باشد.
شاید بتوان بزرگترین تمایز ایران و روسیه را یک موزرسکی دانست، بازیکنی که در مواقع حساس و زمانی که تیم نیاز به امتیاز داشت از توپ های بدون شانس موفقیت می ساخت. او با فیزیک منحصر به فرد و تبحری که در زدن اسپک از ارتفاع بالا داشت و دفاع های پی در پی تیم خود را کمک کرد تا در انتها برنده بازی شود.
اخبار مرتبط
- قهرمانی ایتالیا در تورنمنت استونی با شکست ایران
- آیتک سلامت: می خواهیم به عنوان تیم اول گروه صعود کنیم
- سرمربی تیم جوانان دختر هنگ کنگ: تیم ایران قدرتی بازی کرد
- ابراهیم وادی: با سرویس های خوب هنگ کنگ راشکست دادیم
- سلامت با 25 امتیاز،امتیازآورترین بازیکن شد












هوشنگ نیوشا
باسلامی دوباره :ضمن اظهارتاسف ازباخت تیم ملی ایران مقابل تیم روسیه ، که بازی بسیارضعیف وغیراستاندارد بخصوص درگیم چهارم مقابل حریف قدرتمندش درتاکتیک سرویس واسپک روی تورارایه دادموجب دلسردی دوستداران تیم گردید.بطوریکه اگردربازی مقابل برزیل ازبازیکنان کلیدی خودبهرمندمیشدودچاردهنیگرایی واشتباه محاسبه نمیگردید! ؟امروزهم باروحیه عالی کسب امتیازمیکرد.باری امیدواریم دربازیهای اینده رفع نقص گردد.خدانگهدار
قضات
عزیز. بزرگ . سرور . این مربی در پیتی است . ایران با جوانان و امید الان صدر جدول بود … تا دیر نشده این مربی تعویض بشه . بقدرت جوانان ایمان بیاورید . کمکهای ایرانی تیم هم انگار بفکر حقوق و مسافرت و سیاحت خودشونن . التماس غیرت
سهیل عابد
سلام
مربی تیم ملی والیبال ایران علی رغم رزومه ای که از آن صحبت می شود، شهامت بهره گیری صد درصدی از جوانان را ندارد. این قضیه بار دیگر در بازی با روسیه بروز نمود. تیم ایران فقط در ست اول که جوانتر بود پیروز شد. استفاده از جوانان در بازی با برزیل هم اصلا یک انتخاب مقتدرانه از جانب مربی تیم ملی نبود. چرا که ایشان چون اساسا هیچ امیدی به پیروزی در برابر برزیل نداشتند، با ناامیدی و برای حفظ انرژی بازیکنان به ظاهر اصلی (پا به سن گذاشته ها) از جوانترها استفاده نمودند. نمایش خوب ایران در برابر برزیل نکاتی را به مربی ایران آموخت اما باز هم قادر نبود تاثیر دگرگون کننده لازم را در این مربی داشته باشد.
باخت در مقابل ژاپن بسیار نا امید کننده بود. وقتی قرار است ببازیم چرا با جوانان نبازیم تا لااقل بر تجربه آنها افزوده شود و زودتر بتوانند سیر نزولی تیم ملی والیبال را معکوس کنند. حال آنکه من معتقدم همین الان هم احتمال پیروزی در هر بازی با همین جوانان خیلی بیشتر از ارنج پا به سن گذاشته هاست. شما را به خدا به داد آرزوهای مردم ایران برسید. ایران بایستی قهرمان این دوره از لیگ جهانی می شد. اگر مربی و بازیکنان ایران به کمتر از قهرمانی راضی باشند، ارزشهای خود را دست کم گرفته و امید مردم ایران را برای یک شادمانی مختصر اما شیرین و ماندگار بر باد داده اند. استقلال هر مربی ای خصوصا مربی تیم ملی حرمت بالایی دارد. اما حفظ این حرمت و حریم حرفه ای نباید معادل باشد با انفعال صددرصدی مدیران ارشد و نباید منجر شود به اینکه بازخورهای مفید و بموقع از خارج از تیم به مربی داده نشود. باید مربی عقربه ها ببیند و به دنبال راه حل باشد. قبل از اینکه باز هم برای چندمین و چندمین بار دیر شود.
به امید خدا