لیسناک: بازی قشنگی شد و ایران تیم قابل احترامی است

امین فرزانه

خرداد ۲۷ام, ۱۳۹۷

این بازی ها هر خاصیتی که نداشته باشه این خاصیت رو داره که ما رو از شر کسانی که تصور می کنن تیم ملی ارث پدریشون هست و بر اساس رابطه به جای ضابطه، هر عملکردی هم که داشته باشن سال های سال توی تیم ملی هستند و جوونا به رغم شایستگی های بالائی که دارند، باید حسرت بکشن خلاص می کنه. فقط نمی دونم فدراسیون والیبال کی می خواد به خودش بیاد و مثل نوجوونامون خود باوری پیدا کنه و هر ۴ سال یک بار تیم ملی رو نده دست یک عده مربی خارجی ناکارآمد که این جور آبرومون رو ببرن. اگه ازاول مثل بازی با برزیل و لهستان و صربستان عمل می کردیم آیا جای ما رده ۱۱ جدول بود؟ پیشکسوت ها و کارشناس ها رو برای یک بار هم که شده توی جمع های دورهمی خودتون راه بدین و به حرف هاشون گوش بدین. تا کی باید خسارت فامیل بازی ها و رفیق بازی هارو با عزت ملی و سرمایه ها و استعدادهای بی نظیر جوونامون بدیم؟ کم سر نبردن معنوی نژاد و بردن امثال زرینی حرص خوردیم؟ کم امثال وادی و کریمی رو گذاشتیم پشت در و مهدوی رو صرفا به دلیل اینکه معروف نمی تونه تحمل کنه که یک پاسور خوب رزروش باشه بردیم؟ تا کی قراره این دور تسلسل اشتباه و هدر دادن این همه استعداد درجه یک ادامه پیدا کنه؟ بالاخره نباید به خودمون بیائیم و یک بار برای همیشه این غائله سفارش بازی و دلال بازی رو ختم کنیم و خودمون زمام امور خودمون رو در دست بگیریم؟ کولاکوویچ به هر دلیلی به کوچینگ غلطش تیم ما رو خفت داد. کافیه بدون تعصب، کارشناس های درست و درمون بنشینن و کوچینگ این آقا رو توی بازی های مختلف آنالیز کنن. اون قدر تابلوئه که نیازی به تخصص بالا نیست.

پاسخ